Vrijdag in Jeruzalem
Door: Anneke
Blijf op de hoogte en volg Anneke van Amersfoort
18 Mei 2013 | Syrië, Khabab
Extra vroeg vertrokken. Als eerste de zeven armige menora bekeken. In 1956 geschonken door Groot-Brittannië aan Israël. Gemaakt door Benno Elkan, een Duitse Jood. De stam van de menora is met 7 reliëfs geheel bekleed met afbeeldingen. Het getal 7 staat symbool voor schepping. Op de onderste armen staat een Bijbelcitaat " niet uit eigen kracht of macht zal hij slagen, zo spreekt de Heer, maar met de hulp van mijn geest (Zacharia 4:6).
Een bezoek aan Yad Vashem. Voor ons de 2e keer dus snel er doorheen gewandeld en de beelden bekeken. Het leed spreekt duidelijk uit deze beelden. Ontroerend is de ruimte met duizende sterretjes waar ruim 1,6 miljoen kindernamen met geboortedatum en land afgelezen worden. De ruimte waar de concentratie kampen benoemd worden is betegeld met zes miljoen mozaiek steentjes, zoveel steentjes, zoveel oorlogsslachtoffers. Bij de borden met namen van mensen die geholpen hebben in de oorlog las ik de naam: Pieter den Hartigh en Teuntje, vast familie daar de naam van mijn opa Pieter de Hartigh was.
De oude binnenstad in. We lopen de Via dola rosa. Eten pizza in het bekende tentje waar we nu voor de 3e keer waren. We bekijken de afschuwelijke grafkerk, Bethesda, waar wij zingen. Helaas klonk dit niet! Tina heeft prachtig solo gezongen, ....en dat klonk goed! In de graftuin krijgen we een rondleiding door de gids van de graftuin, een Nederlander die 35 jaar in Israël woont die vol passie verteld. In Gethsémané spelen Koos en Kees op het pijporgel. We zingen prachtig "U zij de Glorie", Ere zij God", en nog meerdere liederen. We zijn gelijk weer fit! Als afsluiting gaan we sabat vieren bij de klaagmuur. Het mooist vond ik de kinderen. Zo heerlijk spontaan en onschuldig! De volwassenen bij de klaagmuur vind ik altijd een wat triest beeld, bidden voor iets wat al vervuld is!
Een bezoek aan Yad Vashem. Voor ons de 2e keer dus snel er doorheen gewandeld en de beelden bekeken. Het leed spreekt duidelijk uit deze beelden. Ontroerend is de ruimte met duizende sterretjes waar ruim 1,6 miljoen kindernamen met geboortedatum en land afgelezen worden. De ruimte waar de concentratie kampen benoemd worden is betegeld met zes miljoen mozaiek steentjes, zoveel steentjes, zoveel oorlogsslachtoffers. Bij de borden met namen van mensen die geholpen hebben in de oorlog las ik de naam: Pieter den Hartigh en Teuntje, vast familie daar de naam van mijn opa Pieter de Hartigh was.
De oude binnenstad in. We lopen de Via dola rosa. Eten pizza in het bekende tentje waar we nu voor de 3e keer waren. We bekijken de afschuwelijke grafkerk, Bethesda, waar wij zingen. Helaas klonk dit niet! Tina heeft prachtig solo gezongen, ....en dat klonk goed! In de graftuin krijgen we een rondleiding door de gids van de graftuin, een Nederlander die 35 jaar in Israël woont die vol passie verteld. In Gethsémané spelen Koos en Kees op het pijporgel. We zingen prachtig "U zij de Glorie", Ere zij God", en nog meerdere liederen. We zijn gelijk weer fit! Als afsluiting gaan we sabat vieren bij de klaagmuur. Het mooist vond ik de kinderen. Zo heerlijk spontaan en onschuldig! De volwassenen bij de klaagmuur vind ik altijd een wat triest beeld, bidden voor iets wat al vervuld is!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
